Epic Cooking: The Last Old Polish Feast: Difference between revisions

← Older edit Newer edit →

@@ Line 72: / Line 72: @@
 The main body of ''Compendium Ferculorum'' (''A Collection of Dishes'') by Stanisław Czerniecki (pronounced ''stah-{{small|NEE}}-swahf churn-{{small|YET}}-skee''), the cookbook that Mickiewicz loved to read while pining for Polish grub, follows a well-thought-out structure. It is divided into three chapters, each containing one hundred recipes (more or less; the author did cheat with the numbering a little), respectively, for meat dishes, fish dishes, and dairy and other dishes. At the end of each chapter, Czerniecki added ten bonus recipes, as well as one "master chef's secret".
+These three "secrets" were recipes that required the highest level of culinary expertise, attainable only by the most skilled chefs. Czerniecki divulges them as a sort of present for his readers. The first of these secrets is a recipe for a capon in a bottle. The trick was to carefully skin a capon (a well-fattened castraded rooster), put the skin inside a bottle, fill it with a mixture of milk and eggs, and sew it up, then plug the bottle and plnuge into boiling water. As the mixture expanded in heat, it made the skin swell and stiffen, producing an illusion of a whole capon fit inside a bottle. The meast would have been served separately, but that wasn't the point; it was all about the deception, the surprise and making sure that the guests would "not be without great astonishment".<ref>S. Czerniecki, ''op. cit.'', s.&nbsp;44</ref> Mickiewicz made no use of this particular idea in his poem, but we will come back to the two other secrets later on.
+When searching for ideas for his description of the big festive meal, Mickiewicz took something from each of the three chapters, but it was in the third were he found the weirdest-sounding ones. Czerniecki introduce the chapter with the following words:
-Owe trzy sekrety to receptury wymagające najwyższego kunsztu kulinarnego, dostępne najbardziej wtajemniczonym kuchmistrzom. Czerniecki dzieli się nimi z&nbsp;czytelnikiem niejako w&nbsp;prezencie. Pierwszy z&nbsp;tych sekretów to przepis na kapłona we flaszy. Polegał on na tym, żeby kapłona, czyli wykastrowanego, tuczonego koguta, obrać ostrożnie ze skóry, wepchać tę skórę do butelki, napełnić mieszanką mleka i&nbsp;jajek, zaszyć, a&nbsp;butelkę zakorkować i&nbsp;zanurzyć we wrzącej wodzie. Mieszanka pod wpływem ciepła pęczniała, napełniając i&nbsp;usztywniając skórę, co miało sprawić wrażenie, że cały kapłon zmieścił się we flaszce. Mięso podawano osobno, ale nie o&nbsp;mięso tu chodziło, lecz o&nbsp;iluzję, zaskoczenie i&nbsp;sprawienie, że gość "nie będzie bez podziwienia wielkiego".<ref>S. Czerniecki, ''op. cit.'', s.&nbsp;44</ref> Tego akurat sekretu Mickiewicz w&nbsp;poemacie nie wykorzystał, ale do dwóch pozostałych jeszcze wrócimy.
-Poeta, szukając pomysłów na opis uczty, wziął po trochę z&nbsp;każdego rozdziału, ale najbardziej dziwaczne nazwy składników i&nbsp;dań znalazł w&nbsp;tym ostatnim, który Czerniecki podsumował następującymi słowami (pogrubienie moje):
 {{ Cytat
-| In the third chapter, I have included {{...}} jellies, '''kontuzas, blancmanges, arkases,''' almond cookies, macaroons {{...}}
+| In the third chapter, I have included {{...}} jellies, '''contusas, blancmanges, arcases,''' almond cookies, macaroons {{...}}
 | oryg = {{...}} W&nbsp;trzecim rozdziale {{...}} włożyłem też galarety, '''kontuze, blamasie, arkas,''' obarzanki migdałowe, makarony {{...}}
 | źródło = {{Cyt